پایان شاگردی

مشق کردن زیباترین آهنگ، مرگ شاگرد است. آن روزی که شاگرد جای نت های زیباترین آهنگ دلش را یادگرفت، وقتی کدام پرده را گرفتن یا کدام کلید را فشردن یا بهنگام و بجا مضراب زدن را آموخت طوری که آهنگ خاطراتش، نوای دلش را از ساز بیرون بکشد، دیگر آن شاگرد، شاگرد بشو نیست... چی بزند بهتر از نوای دل؟ به چی دل ببندد لطیف تر از صوت جانش؟ مثل "او" که دیگر خواننده نشد... او خوب بلد شده بود بخواند: "هنوزم چشمای تو، مثل شبای پر ستاره س... هنوزم دیدن تو، برام مثل عمر دوباره س... هنوزم وقتی می خندی، دلم از شادی می لرزه... هنوزم با تو نشستن، قدر همه دنیا می ارزه..."

/ 9 نظر / 31 بازدید
کوثر

من اگر عاشق بودم حتما با خوندن اینجا گریه میکردم ...

مریم

هنوز با اون نشستن قدر همه دنیا می ارزه...[ناراحت]

فاطمه

چـــــــه عجب! جناب مقامي كيا! از روزگار ياد گرفتيد كه هر چيزي را بيشتر دوست داريم زودتر از ما دريغ كنيد؟!

مجتبي

[لبخند]

ateFe

من هنوزم اینجا میام و میرم...

م.ب.

مرگ شاگرد است یا مرگ شاگردی؟

زهرا ثمندری

مگر مشق استاد جز نوای دل است؟