گرگ بیابان

 

رفقا، به نظرم باز در هدف گیری اشتباه کرده ایم. حرف های نادر قاضی پور، نماینده ارومیه در مجلس، که ادب و انسانیت و فهم و حیا و خیلی چیزهای دیگر را یک جا زیر سؤال برده، طبعا دردآور و واکنش برانگیز است. ولی واکنش ما نباید به نادر قاضی پور باشد، باید به مردمی باشد که دو دوره پیاپی با رأی خود، او را به عنوان نماینده شهرشان در مجلس انتخاب کردند و امسال برای سومین بار این انتخاب را تأیید کردند؛ حتی با شنیدن این حرف هایش که چندی پیش به عنوان سخنرانی تبلیغاتی گفته و لابد سال های قبل هم مشابهش را به زبان آورده. [با اینکه به نظرم واضح و روشن است، بد نیست صراحتا هم – برای رفع سوء برداشت احتمالی - بگویم: ابدا قاضی پور را نماد مردم ارومیه یا نماینده تفکر آنها نمی دانم]

واکنشی اگر می خواهیم نشان بدهیم باید به جمعیتی باشد که توی این ویدئوی منتشر شده، روبه روی او ایستاده اند و با هرجمله کریهش، برای او دست می زنند. واکنش ما باید به آنهایی باشد که می گویند بین بد و بدتر انتخاب نمی کنند و رضایت می دهند به این که کرسی مجلس و بلندگو و رسانه، دست کسی مثل قاضی پور باشد. بیایید در شناخت مقصّر تجدید نظر کنیم. قاضی پور به اعتبار جماعت هوراکش، به پشت گرمی آنها، به حمایت کسانی که به او رأی داده اند و به حساب بی خیالی آنها که رأی نداده اند، اینطور پلشتی را در سطح وسیع اشاعه می دهد. وگرنه کیست که نداند از این دست کوته فکرها توی کوچه و خیابان زیاد پیدا می شوند و نمی ارزد که کسی هم علیهشان کمپین کند. حتی اگر هم این چرت گویی های اخیر قاضی پور، بر حسب اتفاق منتشر نمی شد، حرف های پیشینش و بینشش که توی مصاحبه ها و مناظره های تلویزیونی این سال ها هویدا بود، کفایت می کرد که بدانند و بدانیم با چه جور شخصیتی طرفیم. آنقدر کافی بود که بدانیم رأیمان را به کی می دهیم. خود قاضی پور آنقدرها مقصر نیست. اصلا تشخیص این چیزها را ندارد. بیایید هدف گیری را اصلاح کنیم رفقا.

 

 

RSS Feed

Wolf of Desert